Bara láta ykkur vita að Köbenferðin er að bresta á...Bara sólarhringur í brottför og þá erum við Jhonny mætt í smurbrauðið og ölið

Hef heyrt að í Kaupmannahöfn sé um 20 stiga hiti...Ekki leiðinlegt að baða sig með litlu hafmeyjunni í blíðunni á meðan kólnar hjá ykkur greyjunum mínum á Klakanum...Ekki að ég sé að reyna að vera móral..Það er svo fjarri mér Vildi bara benda á staðreyndir

Lofa svo að í næstu færslu gefi að líta myndir og ferðasögu...

bless í bili

Gulda

...Er langt síðan ég hef látið í mér heyra...Halda mætti að ég væri dauð úr öllum æðum en það er nú ekki svo gott, heldur vorum við Kári fyrst núna að tengjast netinu hérna á nýja heimilinu okkar nánar til tekið Eggertsgötu 26

Svolítið sérstök tilfinning að vera loksins flutt á stúdentagarða og það eftir að hafa lokið BS námi Þetta er þó ósköp huggulegt....Fyrir utan diskóglaða nágranna sem finnst ekkert eins skemmtilegt og að spila á hljómborðið sitt og það með trommuheilann í botni....Ég var að spá í að hefna mín eftir að heil föstudagsnótt hafði liðið án þess að blessað hljómborðið þagnaði en ákvað að líklegast yrði það sjálfri mér ekki beint til framdráttar, að ég tali nú ekki um hann Kára minn, ef ég tæki fram harmonikuna og færi að þenja hana í takt við trommuheilann á efri hæðinni....

Hvað varðar líf mitt þessa dagana þá snýst það ekki um annað en vinnu og líkamsrækt....Er núna í óða önn að taka á mig bættari mynd í formi vöðva og minnkaðrar fituprósentu og hef til þess dyggan stuðning frá Úlfhildi og Orra sem er einkaþjálfarinn okkar í Laugum....Neitaði því ekki að ég hef verið haldin annarlegum hugmyndum um líkamsástand mitt því ég taldi mig stælta og sterka sveitastúlku úr Flóanum...Þurfti því miður að kyngja þeim stóra bita að það var árið 1995 og því fyrir 10 árum síðan....Gat ekki gengið, klæðst, borðað né eldað fyrstu vikuna vegna sárra verkja um allan kroppinn og hélt á tímabili að ég hlyti einfaldlega að vera tognuð í hverjum einasta vöðva svo miklir voru verkirnir...Nú er þetta hins vegar allt á batavegi og ég er farin að geta hoppað og dansað eins og ég á að mér að vera.  Reyndar gengur mér verr með mataræðið en þetta kemur smátt og smátt vonandi

Vinnan gengur sinn vanagang...Erum reyndar núna að vinna í hrikalega skemmtilegu verkefni í deildinni sem fellst í því að innleiða rafræn lyfjafyrirmæli og get með sanni sagt að þetta lítur út fyrir að vera spennandi og með tímanum gríðarlegur vinnusparnaður bæði fyrir hjúkrunarfræðinga og lækna....Núna er þetta hinsvegar svolítið í breytingafasanum þar sem hnökrar yfirgnæfa jákvæða möguleika en ég hef trú á því að með tímanum jafnist þetta allt saman

En nóg í bili....Frá einhverju verð ég að segja næst

Alltaf svo gaman þegar hægt er að hlakka til einhvers...

Og þessa dagana er af nógu að taka.

1. Óvissuferð með saumó á laugardaginn!!!! Get hreinlega ekki beðið

2. Grillveisla á sunnudaginn. Tengdó og co í mat hjá okkur í Hlíðarhjallanum.

3. Veiðiferð síðustu helgina í ágúst..Með Hilmari, Lovísu og Kára

4. Flytja á stúdentagarða um mánaðarmótin ágúst/september.

5. Kynna mér skólalífið í HÍ á nýjan leik og í þetta skiptið í trúarbragðafræði

6. Réttir í byrjun september. Meeee fyrir því

7. Kobenferð með Jón Jökli í byrjun nóvember....

Að ógleymdum spenningi yfir að sjá frumburð Ævars officer og Huldu ER -hjúkku.

Svo eins og þið sjáið er tóm gleði framundan.....Vhí fyrir því og örlítill gleðidans

Heyrði mann vera lýsa því í útvarpinu hvað ,,Gleðiganga" Hinsegin daga væri áhrifamikil...

Hann hefur verið í þessari göngu frá upphafi og lýsti fyrstu göngunni  sem ansi hreint spennuþrunginni stund. Þar sem hópurinn/skrúðgangan beygði fyrir hornið á Hverfisgötu/Laugarveg, blasti glaðvær og mannmargur múgur, sem fagnaði skrúðgöngunni í ákafa. Hann sagði þessa stund vera eina af sínum stærstu í lífinu. Enda búin að búa sig undir örfáar hræður, sem myndu atast úr í gönguna.

Einnig ræddi hann um sterk fjölskyldubönd á Íslandi og hvað það hefði skilað jafnréttindabaráttu samkynhneigðra langt. Þannig lét fólk engan bylbug á sér finna þó eitt árið rigndi eldi og brennisteini, heldur stóð sem aldrei fyrr stöðuna á laugarveginum til að taka á móti skrúðgöngunni og í fyrra var vagn með foreldrum samkynhneigðra og nú í ár vagn með börnum samkynhneigðra...

Miðað við fjandans virkjannafárið sem tröllríður öllu, eindæma óstjórn í rekstri ríkisstjórnar að ég tala nú ekki um kolranga stefnu stríðsmálum, verð ég samt sem áður að fagna því að vera Íslendingur. Það eru ofangreind atriði sem eru þess valdandi...Þessi sérstæði samhugur!!!

Til hamingju með daginn kæru landar

Kveðja frá Guldunni þreytu sem komin er með rugluna eftir næturvakt!!!

Alveg var ég nú glimrandi ánægð að vera orðin hjúkrunarfræðingur og ekki skemmdi fyrir frábær vinnustaður, frábærir sjúklingar að ógleymdu frábæru samstarfsfólki. Gæti ekki orðið betra þangað til....

Föstudagurinn 28/7: Guðbjörg var stilltur og prúður heimilisköttur hjá Ævari, officer og Huldu Björg, hinni eigi svo léttu þessa stundina. Ektamaðurinn niðri miðbæ og sótti stíft að spússa sín kíkti þar á sig....Nei og svei það kom sko ekki til greina þó löngunin væri vissulega til staðar því vinnan beið á laugardagsmorgni...Heyrði í Sigurveigu um kvöldið og það fór sömu leið mátti alls ekki vera að því að ræða við hana sökum hræðslu við að vera illa upp lögð og illa sofin í hinni frábæru vinnu á laugardagsmorgun.

Laugardagurinn 29/7: Mín vaknaði við fuglasöng kl. 07 og flaug í vinnuna með söng í hjarta. Eftir vinnu lá leiðin í grillparty með mörgu og góðu fólki og því gat dagurinn hreinlega ekki orðið betri....Fljótt skipast veður í lofti....Vegna KLÚÐURS við mönnun mættum við 3 hjúkkur í stað 2-ja og sökum þess að ég hafði verið síðust sett á morgunvaktina....Varð ég að snúa heim....Grátin nær búin að missa af skemmtilegum samræðum og djammi föstudagskvöld....Varð ég að fara á vakt laugardagskvöld sem kostaði grillveisluna með öllu góða fólkinu

Er svona líka verulega arrý að vinna núna....

Hef bara svei mér þá ekki farið í eins vont skap síðan í lokaritgerðinni forðum daga og hélt að slíka fýla myndi bara ekki hellast yfir mig aftur...

Ætla að rubba þessari vakt af, fara heim að sofa, vinna á morgun og NJÓTA LÍFSINS annað kvöld

Takk og bless

Guldan 

Það hlaut að koma að því að daman skildi verða ráðsett!!!! Orðin formlega varðstjórafrú í Bolungavík

Best að byrja á byrjunni....

Eins og þið vafalaust vitið fór hann Kári vestur í sumar til að leysa af varðstjóra. Ekki er það nú frásögum færandi nema hvað, að mér fannst alveg hreint upplagt að fara vestur til að heimsækja drenginn svona úr því hann er einn og það á sama breiddarbaug og GRÍMSEY!!!!

Þegar fólk er í 100% vinnu kostar frí (3 dagar +)  fyrirhöfn og til þess að komast vestur vann ég 6 næturvaktir og endaði svo beint af næturvakt á kvöldvakt... Sem betur fer fyrir sjúklinga og samstarfsfólk, var einkar rólegt yfir deildinni því í lokin var ég orðin alveg gaga... Eingöngu búin að lifa á kornflexi, nóakroppi og kóki, með svefngalsa og maniu á frekar háu stigi!!!

Ákvað nú að sofa vel aðfaranótt föstudag, fyrir ferðadaginn mikla, en tókst ekki betur til en svo að augun stóðu á stilkum, kroppurinn á iði og ég glaðvakandi....Virkilega frústreandi þó undirniðri átti ég mig á að takamarkalaus kókdrykkja og nammiát getur aldrei endað í góðu

Sumsé þreytt og bólgin stúlka, lagði af stað í langferð...Bíllinn dubbaður upp, fylltur af drasli og bensíni og keyrt af stað....Gekk svona líka vel að Bifröst....Bílinn malaði og mín í svona líka blússandi stemmningu. Beygði svo í áttina að Búðardal og hélt, samkvæmt laginu góða, að þetta væri nú bara ferð í lygnum straumi.....Vissi bara hreint ekki hvað á mig stóð veðrið þegar allar þessar blessuðu beygjur í bratta blöstu við og það að mínu viti á láglendi!!!! Komst að því þegar ég n.b. var lent í Búðardal að leiðin sem ég hafði keyrt kallast einfaldlega Brattabrekka og þótti víst frekar óskemmtileg yfirferðar hér í denn....Ég segi ekki meir!!!!

Jamms áfram hélt hnátan og við tók vegurinn að Bjarkarlundi....Það var nú ekki skemmtilegri vegakafli því vegagerðin sjálf var mætt á svæðið með öll þau vinnutæki sem hún býr yfir, já og að ógleymdri býsn af jeppum með tjaldvagna og fellihýsi. Þetta gerði nú það að verkum að ég fór frekar aftur á bak en áfram og hélt ykkur að segja að ég myndi gerast elliær á þessum annars frekar stutta vegaspotta....

Frá Bjarkarlundi lá leiðin yfir Þorskafjarðarheiði....Já og þá hófst nú ferðalagið fyrir alvöru!!!! Upp upp mín sál og allt mitt geð og hélt ég, í alvöru, að leiðin myndi enda á himnum og blótaði því í sand og ösku að hafa ekki sálina hans Kára míns í poka meðferðis...En því var ekki viðkomið því ekkert var sambandið...Jú nema við guð almáttugan og cd.... Alla leið í urð og grjóti svo langt sem augað eygði...Ef ég hefði ekki verið svona hrædd við að snúa við og keyra þessi ósköp niðrí móti, þá væri ég væntanlega lent aftur í Reykjavík, svo illa leyst mér á blikuna.....

Loksins loksins....

Mín lent á Steingrímsfjarðarheiði og firðirnir teknir við allt að Ísafirði.....Hljómar létt en nei og svei....Þetta er fjörður eftir fjörð eftir fjörð eftir fjörð eftir fjörð eftir fjörð eftir fjörð eftir fjörð....og ég var orðin svo vönkuð þegar ég loksins lenti á Ísafirði að ég hefði ábyggilega keyrt framhjá ef að Kári minn hefði ekki beðið eftir mér í löggubílnum og búningnum (að sjálfsögðu) í vegkanti við Skutulsfjörð....

Allt er nú gleymt og grafið og ég myndi fara þessa leið á hverjum degi ef Kári minn mynda bíða eftir mér eins og hann gerði í dag....Þvílíkir fagnaðarfundir...Sem verður ekki lýst nánar....

(Fyrir utan að þar sem við stóðum í faðmlögum var gerð að okkur árás úr launsátri, með öðrum orðum Kríur sem potuðu sér óboðnar inni í annars svo óendalega rómatíska stund....Kári lenti nú eiginlega verr í því en ég, svona þar sem hann er hærri og skelkuð og niðurbeygð hentumst við inn í bílana og brunuðum í Bolungavík þar sem ég er í þessum skrifuðu orðum...Á sunnudaginn ætlum við í útilegu þannig að ég verð ekki í sambandi fyrr en eftir nokkra daga.....

Bless í bili

Gulda

p.s. við erum komin inn á stúdentagarðana...gleði gleði gleði

Af mér er allt gott að frétta. Er nú formlega orðin hjúkrunarfræðingur á 11E og líkar stórvel. Var reyndar skellt svolítið hressilega í djúpu laugina en þetta er vonandi allt að koma og á hverjum degi læri ég eitthvað nýtt sem svo bætir mig og kætir svo og sjúklingana mína vonandi

Hvað varðar mig og mína þá er allt gott að frétta. Kári er, eins og þið kannski vitið, á útnáranum Bolungavík og líkar vel.....Fussusvei hef það á tilfinningunni að honum líkar of vel ég meina common með mig í farteskinu ætti hann að sjálfsögðu að vera grátandi og með bullandi heimþrá en því fer fjarri og ég hreinlega skil ekki af hverju. Það er ekki eins og ég sé krefjandi eða tali eitthvað mikið!!! Það er ekki eins og málæðið í mér þreyti fólk ó nei svei svei... (Ekki orð um það Sigurveig).

Hvernig gengur annars hjá ykkur hinum í vinnunni, vonandi eru allir að vinna eitthvað við sitt hæfi og ætla eða eru að skemmta sér frábærlega vel í fríum

Ég persónulega stefni á að hafa það þrællfínt í sumar.....Já og svo ætla ég í nám í haust. Stelpan búin að skella sér í almenna trúarbragðafræði í guðfræðideild. Hana nú ég segi ekki meir.

Guð varðveiti ykkur öll

Hjúkkan Gulda

Hallo ollsomul

Af okkur er allt gott ad fretta. Hofum thad voda voda gott a Hilton. Liggjum a sundlaugarbakkanum med kokteil i annarri og bok i hinni. Lifid getur varla ordid betra. Thad er stanslaus sol og rett i dag sem rigndi. Rigndi reyndar alveg svakalega og i raun svo mikid ad thad myndadist fljot nidur goturnar og i einni gotunni voru einhverjir ad reyna ad hjola a hjolunum sinum en gatu ekki med nokkru moti komist afram i straumnum Thar nadi vatnselgurinn upp ad hnjam og  flaeddi inn i budir og allt hvad eina!!!!

Nu fer madur betur ad skilja thessi flodadaemi i utlondum en thetta gerdist allt a innan vid 20 min. Sidan stytti upp og ekki komid dropi ur lofti sidan

Vid stelpurnar erum svo ad fara i matun a eftir. Tom gledi

Annars var eg ad fretta ad thad vaeri allt i bali og brandi i framsoknarflokknum. Hvad gerum vid nu kaeru Selfoss vinkonur

ykkar

Gulda

p.s. viljid thid vera svo vaen ad commentera, thad er svo gaman ad sja hverjir fylgjast med

Allt gott ad fretta fra mer og okkur. Buin ad gera allt mogulegt t.d. fara a filabak, tukktukk, uxatur, hjolatur, skoda skola og aetbalka ad ogleymdum hofum en thad er sko alveg nog af theim her

Munurinn a milli nautnar og naums er gridarlegur. Vid ferdumst eins og kongar og veifum til fjoldans, sem er alsael ef faer 20-100 vinnu sina sem gera 40-200 kronur islenskar!!!! Husin sem folk byr i er allt fra hreisum til halla og buddahofin eru skrydd 24 karata gulli!!!

Thetta er allt mjog surealiskt og fyrstu dagana var hopurinn buin a thvi eftir hverja dagsferd. En vid erum nu oll ad koma til og komin med nidurgang i stadinn

Thad er semsagt ekki mikid djamm a okkur enntha en gridaleg stemmning og frabaer ferd baetir thetta upp og fullnaegir algjorlega thorfum gledibarnsins

Hafid thid thad gott i bili

Ykkar

Gulda

p.s. Vid Vikky vorum ad fa einkunn fyrir lokaverkefnid og fengum 9,5!!!! Vid getum ekki haett ad brosa, attum svo sannarlega ekki von a thessu fra Erlu Kolbrunu, sem eins og thid vitid er MJOG strong!!! Thad er thvi tom gledi i Thai og vid i broddi fylkingar eins tveir brosandi apar brunnar og bitnar af flugum og komnar med lungacancer af mengun Gaman ad thvi

Ja ég skal segja ykkur það, rannsóknardagurinn rennur upp Á MORGUN hvorki meira né minna. Ritgerðinni er alveg á ljúka, slæðusýningin tilbúin og pistillinn tilbúinn. Ég er orðin spennt en samt hreint óhugnanlega stressuð

Vona bara að ég fái ekki drullu og gubbi af stressi yfir Viktoríu, fari svo að stama og endi grátandi á gólfinu

Eftir kynninguna förum við bekkurinn svo út að borða á Lækjarbrekku.....Ummm nammi namm og þá er þetta allt að verða búið, ég get farið að pakka og á föstudaginn fáum við ritgerðina til baka frá Dr. Erlu og þá er bara að fínisera og síðan að binda inn.

SÍÐAN ER BARA THAILAND!!!!

Sumsé allt í gangi hjá Guldu, tómt stress í bland við gleði.

Sól í heiði....Sumar framundan í Hlíðarhjalla...Ritgerðin komin í prófarkalestningu...Einkunnir loksins farnar að detta inn....Málningavinna í Sölunum og niðurpökkun á Hringbrautinni.

Þetta er nú það markverðasta í fréttum þessa dagana.

Ég og Kári erum sumsé að hugsa okkur til flutnings núna í vikunni. Ætla að nýta næstu daga í að pakka og síðan í rólegheitunum að rúnta með kassa og kassa í Hlíðarhjallann til Gógóar og Róberts. Get ekki beðið eftir að sjá nýju íbúðina þeirra. Elskurnar mínar...Til hamingju!!!!

Næsta laugardag flytur mamma hans Kára í Salahverfið og vonandi verðum við búin að mestu að flytja okkur þá, svo við getum verið dugleg að hjálpa henni.

Síðla í vikunni stefnum við Vikky á að útbúa powerpoint slæður fyrir Rannsóknardaginn mikla og þá er þessu sama og lokið í háskólanum (og vonandi í flutningunum líka...Púff)

Já svo er Silvía Nótt framundan og gleðilega eurovision viku kæru lesendur

Hef ekki frá meiru að segja í bili. Ætla að drífa mig áfram að pakka áður en við brunnum í grill la mamma á eftir. Hef ekki komist heim til pabba og mömmu, ömmu, Laufeyjar og Sveins Orra síðan í febrúar svo spenningurinn er í algleymingi

Sæl og bless að sinni

Ykkar Gulda 

Úffff....

Var að klára síðasta smá/risa verkefnið í barna....Hreinlega búin á því

Átti hrikalega bágt í gær. Ákveðin í því fresta útskrift til haustsins enda lokaverkefni og þriggja prófa lestur ofar mannlegri getu....

Þökk sé því góða fólki sem stendur mér næst varð mér ljóst að ég þarf að róa mig og horfa á eitt verkefni í einu

Prófin nálgast óðfluga og því er næsta skref að sökkva sér í lestur

Vonandi eiga einhverjir þarna úti, sér aðeins meira líf en ég

Sæl að sinni

Guðbjörg

Senn vorar, vorlaukar og páskaliljur að springa út, sólin hækkar á lofti og ilmur í loftinu.

Gulda litla þýtur út og þefar í allar áttir....Já og já, það er komið vor....Ríkur inn fer í hlýrabol, pils og stuttan jakka. Kórónar daginn með því að anda að sér vorloftinu með vinkonum í miðbænum, síðla á föstudagskvöldi.

Daginn eftir...

Gulda litla með hor í nös, bólgin augu, hausverk, beinverk og hita

Lærir aldrei af mistökunum

Veik í enn eitt skiptið í vetur og þetta er að verða verulega pirrandi!!!!!

Kveð að sinni í sjálfsvorkun og hor

Gulda

Hringbrautin seld...

Ég (vonandi) á leiðinni í Ásendan í sumar...

Kári að fara að vinna á BOLUNGAVÍK í júlí og ágúst....

Nei, við erum sko enn saman og allt í góðu hvað það varðar...Þetta er bara spurning um peninga og aftur peninga og hvað gerir maður ekki fyrir þá....Ég myndi næstum koma nakin fram

Afhendum íbúðina 28. maí (ég ver lokaverkefnið 24. maí og að morgni 27. farin til Tailands, þannig að það verður að láta hendur standa fram úr ermum)

Síðan verður maður bara duglegur í vinnu í sumar svo það líði sem hraðast, milli þess að rúnta á Bolungavík og fá heimsókn í bæinn......

Svo ætlum við að fara að leigja næsta haust, tímabundið þar til markaðurinn lægir og sæmilegar íbúðir bjóðast Vonandi verðum við búin að kaupa um næstu jól en eins og segir, er allt í vinnslu og margir möguleikar í boði, best að ana ekki að neinu.

Læt ykkur vita þegar hlutirnir fara að skýrast betur...

Þangað til verið sæl, ekkert stress, bless

Gulda

Hafi þið heyrt það nýjasta???

20. mars síðastliðinn varð amma mín í Koti 86 ára gömul. Það er nú í sjálfu sér ekki stórar fréttir aðrar en þær að konan er með eindæmum heilsuhraust. Bakar, eldar, prjónar, heklar, þrýfur og þvær þvott eins og henni einni er lagið, milli þess sem hún talar í símann og skreppur í bæjarferðir.

Og amma talar mikið í símann, flest kvöld og flestar helgar er síminn á tali enda á hún stóra fjölskyldu og ógrynni af vinum og vandamönnum.

En svo ég komi mér að aðalatriðinu...Á afmælisdaginn hennar síðasta var henni gefinn gsm sími 86 ára og ekki seinna vænna og það skondna við þetta er að hún er ansi lúnkin við að læra á símann, er búin að læra að hringja í þá sem hafa reynt að ná sambandi og gerir tilraunir með að opna sms

Já hún amma, kallar sko ekki allt ömmu sína 

Ég er óumræðilega stolt af henni og óska henni til hamingju með daginn um daginn!!!

Þegar ég verð stór ætla ég að verða eins og hún, algjörlega óhrædd við að tileinka mér nýjungar og ég tek það skýrt fram að nýjungagirni hef ég ekki frá henni. Var í marga mánuði með minn gsm-síma í hanskahólfinu því mér fannst svo hallærislegt að láta sjá mig með hann (Var þá 17. ára og ennþá í uppreisn gagnvart ábyrgum foreldrum mínum, sem gátu ekki hugsað sér að vita af dóttur sinni á stredderýi um helgar, nýkomin með bílpróf....Vinkonum mínar áttu ekki til orð yfir því hvernig ég gat látið

En svona er það og hana nú

Gulda